Properea

ร้านอาหาร แสง บรรยากาศ และ UX Design

ท่านเคยได้ยินใครพูดว่า “บรรยากาศน่าอยู่” หรืออะไรทำนองนี้มั๊ยครับ ซึ่งผมเขื่อว่าอาจจะเป็นท่านเองที่รู้สึกถึง “บรรยากาศ” แบบที่ชอบ จนความรู้สึกในช่วงเวลานั้น… ติดใจและจดจำไปอีกนาน

หลายวันก่อนเพื่อนร่วมงานเก่าที่หายหน้าจากกันไปนานติดต่อเข้ามาทางโทรศัพท์… เป็นคนรุ่นถนัดคุยทางโทรศัพท์กันมากกว่าช่องทางอื่น และหายหน้าจากกันไปนานโขจนมีเรื่องสอบถามพูดคุยกันเป็นชั่วโมง… สุดท้ายคนโทรมาต้องตัดบทว่า… กลางธันวามาเชียงใหม่จะโทรหาอีกที ค่อยคุยกัน!

อาชีพใหม่ที่น่าสนุกของเพื่อนท่านนี้คือ ตามหาร้านอาหารบรรยากาศดี เมนูน่าสนใจ ลูกค้าหนาแน่น ทำเลยอดเยี่ยมเพื่อซื้อและลงทุน…

สำหรับผม… ร้านอาหารถือเป็นโมเดลธุรกิจที่ใช้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์ที่ดีที่สุดโมเดลหนึ่ง ไม่แพ้อพาร์ทเมนต์หรือโรงแรมเลย… แถมมีข้อดีเรื่องลงทุนน้อยกว่าและมีรูปแบบมากมายให้จับต้อง

ประเด็นก็คือ… ร้านอาหารแบบไหนที่นักเทคโอเวอร์ร้านอาหารมองเห็นอนาคตและกล้าลงทุนตั้งแต่ระดับซื้อยกร้านจนถึงร่วมทุน ทั้งที่ธุรกิจร้านอาหารเป็นธุรกิจที่ลงทุนใหม่ง่ายกว่าในทัศนของหลายๆ คน… รวมทั้งผมด้วย

ถึงตรงนี้ผมจำเป็นต้องถามเพื่อนไปตรงๆ ว่าต้องบรรยากาศดีๆ ขนาดไหนท่านจึงสนใจ… คำตอบคือ… บรรยากาศดีคือเห็นแล้วว๊าว… ธรรมชาติรอบๆ ที่มีเงินแค่ไหนก็สร้างและหาไม่ได้คือว๊าวแรกที่ต้องเห็น… อย่างร้านวิวแม่น้ำ วิวทะเลที่คนยอมจ่ายแพงกว่าเพื่ออยู่กับวิวสุดว๊าวให้นานที่สุด… หรือแม้แต่ดาดฟ้าตึกสูงกลางเมืองที่ให้ภาพพาโนรามายามค่ำ… กวาดตาไปทางไหนก็มีจุดแสงสว่างให้ความอบอุ่นในใจทุกทิศ…  เล่าไม่หมด ต้องเห็นและรู้สึกเอง… ถ้าเป็นร้านเปิดกลางวัน… ความร่มรื่นยามแดดจ้ากับความแห้งเย็นยามมีฟ้าฝน ที่หันไปทางไหนก็สวยจัง น่าอยู่จังทุกมุม… แล้วค่อยหันมาดูคน… หมายถึงงานบริการที่ใช้คนดูแล สังเกตุและมองหาระบบมากกว่าจะแยกพฤติกรรมรายคน… แล้วค่อยมาดูเมนูและศิลปะบนโต๊ะอาหาร ฝาผนัง โคมไฟ แสงเงา เสา สวนและต้นไม้

เรื่องแสงเงานี้เองที่ท่านเล่าขยายความเพิ่มเติมว่า… ถ้าเจอร้านที่ใช่และเข้าซื้อสำเร็จ สิ่งแรกที่ทำคือจัดการเรื่องแสงเงาเพื่อ “สร้างบรรยากาศร้าน”… และตลอดบทสนทนานั้นในมุมของการรีโนเวทและตกแต่งร้าน เรื่องแสงเงาเป็นประเด็นสำคัญที่แทรกอยู่ในความสำเร็จของโมเดลที่ผมเต็มใจเรียกว่า “การลงทุนกับร้านอาหารมือสอง” อย่างมาก

ร้านอาหารที่พูดคุยกันไม่ใช่ร้านในห้างที่คนส่วนใหญ่พึ่งพาและคุ้นเคยครับ… แต่เป็นร้านทำเล CBD แถวสีลม สาทร เพลินจิต สุขุมวิท ทองหล่อ หรือไม่ก็ออกไปหัวเมืองที่เติบโตสูงซึ่งเป็นการลงทุนกับทำเลและที่ดิน โดยมีร้านอาหารเป็นของแถมมากกว่า

อันนั้นก็ว่ากันไปตามวิสัยทัศน์คนลงทุนและประสบการณ์ที่แม้จะรู้ว่าทำยังไง แต่ก็ไม่ใช่ใครก็ทำได้!… ถ้า Properea เติบโตมีคนอ่านจำนวนพอประมาณ ซักวันผมอาจจะขอสัมภาษณ์เพื่อนท่านนี้อย่างเป็นทางการ เผยแพร่อีกทีก็ได้

แต่ที่ผมสนใจคือ แนวคิดในการตกแต่งร้านและสร้างบรรยากาศ ที่ดึงเอา “บรรยากาศ” ที่ตาเห็น เชื่อมกับ User Experience ตามแนวคิด ซื้อร้านอาหารมาเติมบรรยากาศมากกว่า… ตัวผมเองก็ต้องทำงานเกี่ยวข้องกับประสบการณ์ของผู้ใช้งานซอฟท์แวร์ หรือ UX Design ที่ต้องดูเลยไปถึง การออกแบบให้ได้ภาพ หรือ Visual Design เพื่อสื่อสารและดึงดูดผู้ใช้ ซึ่งส่วนใหญ่จะทำงานกับ Perceptual Set หรือ “การรับรู้จากการมองเห็น” เพื่อสร้างและเชื่อมประสบการณ์การรับรู้ เลยไปถึงจินตนาการของผู้คน… 

ถ้าเอามุมของ UX Design มาอธิบายวิธีคิดเรื่องโฟกัสการจัดแสงให้ร้านอาหาร สวนและวิว เพื่อสร้าง Perceptual Set แบบ  UX Design ก็จะอธิบายเรื่อง “ภาพที่เห็น” เชื่อมต่อกับ “ความรู้สึก” ให้คนได้ภาพบรรยากาศผ่านการมอง… ซึ่งการมองเห็นเป็นเรื่องแสงเงาล้วนๆ

หลังจบบทสนทนาวันนั้น… ใจผมคิดไกลกว่าเรื่องร้านอาหารมาก เพราะในหัวผมเชื่ออยู่เสมอว่า… อสังหาริมทรัพย์สามารถสร้างมูลค่าเพิ่มได้ด้วยการสร้างบรรยากาศที่คนส่วนใหญ่สัมผัส “บรรยากาศ” ก่อนจะตัดสินใจเสมอ

คำถามคือ… บรรยากาศสร้างให้ดีได้แค่ไหน?

Share this post

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email

Recent Posts