Nanosatellites… อุปกรณ์ IoT ลอยฟ้า

Nanosatellite

ปี 2020 เป็นปีที่เอกชนมากมายทั่วโลกคุยกันเรื่องการทำธุรกิจในอวกาศ อันหมายถึง การพูดคุยถึงโมเดลธุรกิจที่จะใช้พื้นที่สูงขึ้นไป 160–2000 กิโลเมตรเหนือพื้นผิวโลกจากระดับน้ำทะเลปานกลาง ซึ่งถือกันว่าเป็นพื้นที่ในวงโคจรระดับต่ำของโลก หรือ Low Earth Orbit หรือ LEO Zone อันเป็นพื้นที่วงโคจรค้างฟ้า ที่วัตถุทุกประเภทสามารถลอยค้างอยู่ในวงโคจรได้โดยไม่ล่วงลงสู่พื้นโลกเพราะแรงโน้มถ่วง

วงโคจรต่ำของโลก จึงถูกใช้วาง หรือ ติดตั้งดาวเทียมมากมาย รวมทั้งสถานีอวกาศนานาชาติ หรือ ISS และ สถานีอวกาศ MIR ของรัสเซีย รวมทั้งกล้องฮับเบิล หรือ Hubble Space Telescope… และกำลังจะมีโรงแรมในวงโคจรเพิ่มขึ้นอีกหลายโครงการในอีกไม่นาน

ซึ่งการที่กิจกรรมของมนุษย์ในอวกาศ “มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจนในอนาคต” นี่เอง ที่นำมาซึ่งโมเดลธุรกิจในอวกาศของกลุ่มธุรกิจที่มองหาความท้าทายใหม่ๆ ผ่านวิสัยทัศน์สุดจินตนาการทั้งหมดที่คิดออก… โดยเฉพาะการใช้บริการวัตถุในวงโคจรสนับสนุนธุรกิจบนภาคพื้น ซึ่งคนค่อนโลกได้ใช้บริการสัญญาณโทรทัศน์ผ่านดาวเทียม และ ข้อมูลจากดาวเทียมในระบบ Global Positioning System หรือ GPS ที่อยู่ในอุปกรณ์เคลื่อนที่มากมาย โดยเฉพาะโทรศัพท์มือถือของทุกคน… และอื่นๆ อีกมาก

เมื่อมนุษย์ต้องขยับขยายขึ้นไปทำอะไรกันอีกมากในอวกาศ ก็คงเหมือนคนเมืองอพยพเข้าไปบุกรุกป่าสงวน สุดท้ายก็มีเสาไฟฟ้าตามไป จนทำให้ป่ากลายเป็นชุมชนและกลายเป็นเมืองเติบโตขึ้น… ดินแดนในวงโคจร LEO ก็เช่นกัน… ธุรกิจหลากวิสัยทัศน์ที่เห็นโอกาสก่อนจึงเคลื่อนไหวกันคึกคัก ตั้งแต่รายใหญ่ไปก่อนอย่าง SpaceX และ Blue Origin รวมทั้ง Virgin Galactic ที่บินรับงานขนส่งขึ้นลงระหว่างพื้นโลกและชั้นบรรยากาศ LEO Zone… ซึ่งในปัจจุบันมีเอกชนมากมายที่มีขีดความสามารถในการส่งของขึ้นอวกาศ ซึ่งคนในวงการรู้ดีว่าคึกคักและอู้ฟู้กันขนาดไหน

วันที่ 3 กันยายน ปี 2020… กองทัพอากาศไทยก็ใช้บริการส่งของชิ้นหนึ่งขึ้นวงโคจรไปกับเที่ยวบินของ Arianespace… ซึ่งวัตถุค้างฟ้าที่กองทัพอากาศไทยฝากส่งก็คือ ดาวเทียมจิ๋ว หรือ Nanosatellite ในโครงการ “นภา–1” ซึ่งเป็นดาวเทียมเพื่อความมั่นคงดวงแรกของกองทัพอากาศ ในภาระกิจลาดตระเวนทางยุทธวิธี ไปจนถึงสนับสนุนงานด้านบรรเทาสาธารณภัยของประเทศ เช่น การสนับสนุนข้อมูลพื้นที่จุดความร้อน หรือ Hotspot เพื่อสนับสนุนการดับไฟป่า รวมทั้งการสนับสนุนข้อมูลเพื่อการบริหารจัดการน้ำ แก้ปัญหาน้ำท่วมน้ำแล้งในระดับประเทศ ซึ่งเป็นก้าวแรกที่สำคัญของการลาดตระเวนและเฝ้าตรวจทางอวกาศ

พูดถึง Nanosate หรือ Nanosatellite ซึ่งโดยส่วนตัวมองว่า… การพัฒนาอุปกรณ์ IoT ขนาดเดียวกับ Nanosatellite กำลังเป็นที่สนใจในหมู่ Startup สาย Hardware ที่คิดถึงการเอาอุปกรณ์ชิ้นนั้นออกไปลอยค้างฟ้าในวงโคจร LEO เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการใช้งานยิ่งกว่าใช้บนพื้นโลกนั่นเอง ซึ่งมาตรฐานด้านขนาดและน้ำหนักของ Nanosatellite ขนาด 1U หรือ 1 Unit จะอยู่ที่ 10x10x10 เซนติเมตรทรงลูกบาศก์ มีมวลระหว่าง 1-1.33 กิโลกรัม… และสามารถประกอบให้มีขนาดหลายยูนิตเพิ่มได้ตามการออกแบบการใช้งานได้ด้วย แต่มวลรวมต้องไม่หนักเกิน 10 กิโลกรัม

การประกอบโมดูล และ การกำหนดชื่อเรียกขนาดของ Nanosatellite

ตัวอย่างโครงสร้างภายในของ Nanosatellite

ในเบื้องต้นที่อยากจะบอกก็คือว่า… ธุรกิจ Hardware Electronic โดยเฉพาะ IoT Hardware ที่มีความเคลื่อนไหวทั้งออกแบบ และ กำหนดฟังก์ชั่นการใช้งาน… มีข้อมูลมากมายยืนยันว่า สิทธิบัตรอุปกรณ์ IoT รุ่นใหม่ถูกขอเพื่อตอบโจทย์การใช้งานกับ Nanosatellite สูงขึ้นตลอดหลายปีที่ผ่านมา… สิทธิบัตรหลายใบได้จากการ  Re-design อุปกรณ์เดิม… เหมือนกล้องมือถือกับรอยบากบ้าง หยดน้ำบ้าง เจาะรูบ้าง ซึ่งก็ขอรับและมีสิทธิบัตรได้กันหมด

ความจริงผมรู้จักคนไทยที่ทำดาวเทียมเป็นหลายท่าน… ซึ่งส่วนใหญ่ก็สมองไหลอยู่ต่างประเทศกันหมด ส่วนที่มีเรียนมีสอนกันอยู่ในประเทศไทยก็อย่างที่ทราบๆ กันว่า… ธุรกิจในบ้านเราที่รู้ว่าดาวเทียมหาเงินยังไงนอกเหนือจากสัญญาณทีวีผ่านดาวเทียมเพื่อเอาไว้ดูฟุตบอลยุโรป… มีน้อย หรือ อาจจะยังไม่มีเลยด้วยซ้ำ จนสถาบันที่สอนวิศวกรรมด้านนี้ ไม่กล้าผลิตทรัพยากรมนุษย์ด้านอวกาศออกมาจนทุกวันนี้

แต่ไม่ว่าจะอย่างไร… โดยส่วนตัวผมเชื่อว่า ธุรกิจ Hardware IoT ยังเหลือที่ว่างมากมายในชั้นบรรยากาศสูงขึ้นไป 160 กิโลเมตร และ ประเทศไทยโดยหน่วยงานด้านอวกาศที่มีอยู่ ควรจะหยุดแหงนมองเวิ้งฟ้าเปล่าๆ แล้วหันหน้ามาคุยและให้ความรู้กับนักธุรกิจ และ ช่วยกันทำอะไรเจ๋งกันเถอะ… และถ้ามีไอเดียก็อย่าแค่แหงนขึ้นไปมองเลยครับถ้าท่านคิดอะไรออกแล้ว

References…

Share this post

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email
Add Properea's Friend

เพิ่ม Properea.com เป็นเพื่อนทาง Line
ท่านจะได้ Link บทความใหม่ส่งตรงให้อย่างสม่ำเสมอโดยรบกวนแต่น้อย

Related Post

Masayoshi Son

Think Big, Think Disruptive, Execute With Full Passion – Masayoshi Son

สิ่งที่คนส่วนใหญ่ยกย่อง Masayoshi Son ก็คือ… การนำเสนอวิสัยทัศน์ 300 ปี เพื่อวางแผนให้ SoftBank อยู่ยงถึงอายุ 300 ปี ซึ่งประกาศไว้ในปี 2010 ก่อนจะลุยลงทุนในเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์… AI… หุ่นยนต์ รวมทั้ง Longevity Technology ในมนุษย์ตั้งแต่ระดับ DNA จนถึงอวัยวะเทียมที่จะทำให้มนุษย์อายุเกิน 200 ปีอย่างท้าทาย… ซึ่งชายคนนี้… Masayoshi Son ไม่ได้คิดหรือฝันลอยๆ กับสิ่งที่บอกไว้ทั้งหมด แต่เดินหน้าหาเงินลงทุน และ ทุ่มลงทุนอย่างจริงจังมาก่อนหน้านั้นเสียอีก

Food Science

Certified Food Professional… การสอบขึ้นทะเบียนนักวิทยาศาสตร์ด้านอาหาร สำหรับอุตสาหกรรมอาหาร

การพยายามจัดตั้งและผลักดันให้มีสภาวิชาชีพด้านอาหารให้ครอบคลุมความสำคัญของอุตสาหกรรมนี้อย่างครบถ้วน โดยเฉพาะ “การขึ้นทะเบียนนักวิทยาศาสตร์ด้านอาหารสำหรับอุตสาหกรรมอาหาร” เพื่อส่งเสริมและเพิ่มขีดความสามารถของบุคลากรในภาคอุตสาหกรรมอาหาร ผ่านการทบทวนทางวิชาการและจัดการทดสอบตามหลักวิชาชีพ รวมถึงการสร้างเครือข่ายนักวิชาการเพื่อให้ความรู้ที่ถูกต้อง รวดเร็ว และเพิ่มประสิทธิภาพในการถ่ายทอดข้อมูล ข่าวสารระหว่างองค์กร เพื่อสร้างนักวิทยาศาสตร์ด้านอาหารที่มีความรู้ และมีจรรยาบรรณทางวิชาชีพ

Salem Witch Museum

What We Call Real Estate – Nathaniel Hawthorne

What we call real estate? The solid ground to build a house on, is the broad foundation on which nearly all the guilt of this world rests. อะไรที่เรียกว่าอสังหาริมทรัพย์? พื้นดินแข็งๆ ที่ปลูกบ้าน หรือคือรากฐานลานกว้างที่บาปทั้งมวลบนโลกได้ปลดปลง

Robert Herjavec

A Goal Without A Timeline Is Just A Dream – Robert Herjavec

ตำราที่ว่าด้วยความสำเร็จทุกความเชื่อ มักจะให้ความสำคัญกับเป้าหมาย หรือ Goal มากกว่าจะพูดถึง Timeframe หรือ กรอบเวลา… เพราะการไต่เข้าใกล้เป้าหมายแบบไหนอย่างไรก็ตามแต่ การใช้เวลาถือเป็นประเด็นเข้าใจโดยเนื้อและโดยปริยายอยู่แล้วโดยทั่วไป… เว้นแต่จะเป็นการพิชิตเป้าหมายเพื่อหวังผลความสำเร็จที่ “ประเมินอนาคต” ได้ค่อนข้างชัดเจน ซึ่งมักจะพบ “แผนและกลยุทธ์” เพื่อการพิชิตเป้าหมายที่เด่นชัดและเป็นรูปธรรมจน “เชื่อมั่นต่อเป้าหมายและวัดความสำเร็จได้”