Properea

ที่อยู่อาศัยในสถานการณ์โรคระบาด ภัยธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

Covid-19

ข่าวบุคลากรทางสาธารณสุขของไทย ติดเชื้อ Covid-19 หรือโคโรน่าไวรัส 2019 ช่วงวันวาเลนไทน์ที่ผ่านมา เพิ่มความกังวลต่อบรรยากาศในประเทศค่อนข้างมาก… ในขณะที่บุคลากรทางสาธารณสุขของจีนเองก็ติดเชื้อไปหลายพันคน จนต้องระดมหน่วยแพทย์ทหารเข้าพื้นที่วิกฤติเพื่อแบ่งเบาศึกใหญ่กับเชื้อโรคตัวเล็ก ที่คุกคามมนุษยชาติมาตลอดทุกยุคทุกสมัย

เส้นทางการแพร่กระจายที่เป็นไปได้มากที่สุดจากสนามบินนานาชาติปักกิ่ง (PEK) ไปยังสนามบินอื่นๆ ด้วยเทคนิค Data Visualization
สนามบินนานาชาติปักกิ่ง (PEK) : Terminal 3

แม้ว่าสุดท้าย… ศึก Covid-19 จะจบด้วยชัยชนะของมนุษย์เหมือนยุคฝีดาษ เรื้อนหรืออีโบล่า แต่มนุษย์ก็คงต้องปรับตัวอีกมากเพื่อทำให้ศัตรูตัวจ้อยเหล่านี้… รักษาและป้องกันได้ง่ายขึ้น และควบคุมการระบาดได้ดีกว่าเดิม… ซึ่งผมมองว่าเป็นเรื่องท้าทายอย่างยิ่งที่จะจัดการมนุษย์… สิ่งมีชีวิตอิงสังคมที่อยู่ร่วมกันเพื่ออยู่รอดมาตั้งแต่ดึกดำบรรพ์… แต่แล้ววันหนึ่ง การอยู่ร่วมกันก็ไม่ได้ปลอดภัยในบางกรณี อย่างเช่นปัญหาโรคระบาดและปัญหาสิ่งแวดล้อม

เช้าขึ้นมา… พ่อแม่ในเมืองใหญ่ส่งบุตรหลานไปโรงเรียน จนการจราจรหน้าโรงเรียนทุกแห่งทั้งเช้าเย็นที่เปิดเรียน… การจราจรติดขัดพร้อมๆ กับฝุ่นสารพัดขนาด คลุมคลุ้งทั่วบริเวณกว่าที่อื่นๆ หรือแม้แต่ยามที่โรงเรียนส่วนใหญ่ปิดภาคการศึกษา… ปัญหาการจราจรและฝุ่นพิษก็เบาบางลงมากทีเดียวในชั่วโมงเร่งด่วน

ในขณะที่โรงพยาบาลก็เป็นศูนย์รวมการเกิดแก่เจ็บตาย… ที่ออกแบบให้ขนคนที่กำลังเผชิญทุกข์ทั้ง 4… มารวมกันไว้ที่เดียว… ซึ่งคราวใดที่เกิดโรคระบาดร้ายแรง โรงพยาบาลจะกลายเป็นพื้นที่ๆ น่าหวาดหวั่นทางระบาดที่สุดกว่าทุกทีเสมอ

On Feb. 4, beds were installed in the Wuhan Keting Exhibition Center. With 2,000 beds planned, the center will accommodate patients with mild cases of COVID-19.
การพ่นฆ่าเชื้อในพื้นที่ระบาด

ประเด็นก็คือ… สถานที่ๆ คนมาอยู่รวมกันจำนวนมาก ทั้งที่จำเป็นต้องมา อย่างสถานที่ๆ ขึ้นต้นด้วยคำว่าโรงนั่นนี่… สถานีนั่นนี่ หรือแม้แต่สถานที่ๆ ขึ้นต้นด้วยคำว่าท่านั่นนี่… รวมทั้งสถานที่ๆ คนสมัครใจที่จะมาจะไป และรู้ว่าคนจะเยอะอย่างห้างสรรพสินค้า สนามกีฬาหรือคอนเสิร์ต… ที่ซึ่งมนุษย์ยินดีปรีดาที่จะมาชุมนุมกัน

แต่เมื่อเกิดโรคระบาดร้ายแรง ผู้คนกลับเลือกที่จะกลับบ้านและอยู่กับบ้าน จนถนนในเมืองอู่ฮั่นกลายเป็นถนนร้าง… นั่นไม่ใช่เพราะถูกบังคับให้อยู่บ้าน… แต่พวกเขาสมัครใจอยู่… ในขณะที่สถานการณ์อย่างกรณี นักท่องเที่ยวหลายพันชีวิตล่องลอยอยู่กับเรือสำราญ… แต่พวกเขาก็ดิ้นรนเพื่อกลับบ้าน เหมือนๆ กับทุกๆ คนที่ติดอยู่ในเขตกักกันโรคเข้มข้น… ดูเหมือนทุกคนก็อยากกลับบ้าน

คำถามคือ… บ้านแบบไหนที่เราจะกลับไปอยู่อาศัยได้จนพ้นช่วงยากลำบากอย่างโรคระบาด ภัยธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ที่การใช้ชีวิตปกติแบบไปไหนมาไหนเหมือนเดิมก็ยากลำบาก หรือแม้แต่การที่ชีวิตยังต้องทำมาหากิน ไปทำงาน ส่งลูกไปโรงเรียน หรือป่วยไข้ก็ต้องไปรวมกับคนป่วยรายอื่นที่โรงพยาบาล… ซึ่งผมก็บอกไม่ได้ว่า… ระดับการพัฒนาที่อยู่อาศัยต้องออกแบบอย่างไรแค่ไหน? จึงจะพอกับการรับมือภัยคุกคามทางระบาดวิทยาและสิ่งแวดล้อม… ซึ่งไม่ว่าจะอย่างไร ผมว่าต้องมีอะไรเปลี่ยนไปจากเดิมอีกไม่น้อยทีเดียว

ขอบคุณภาพประกอบจากข่าวสดและอินเตอเน็ต… พูดคุยแลกเปลี่ยนในช่องทาง Line @properea ได้ครับ!

Share this post

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email

Recent Posts